Wysokość promieniowa (Radial Height)

Odległość między dwiema równoległymi liniami prostopadłymi do osi długiej kości promieniowej: pierwsza przechodzi przez czubek wyrostka rylcowatego kości promieniowej, druga przez powierzchnię stawową od strony łokciowej. Mierzona na projekcji AP.

Jak mierzyć w aplikacji:

1. Upewnij się, że wybrana jest projekcja AP.
2. Użyj „Oś + linie ⊥”, aby narysować oś kości i linie prostopadłe (por. schemat A).
3. Kliknij „Wys. promieniowa" w panelu po lewej stronie obrazu.
4. Kliknij punkt 1 — czubek wyrostka rylcowatego kości promieniowej.
5. Kliknij punkt 2 — przecięcie linii prostopadłej przechodzącej przez łokciowy brzeg powierzchni stawowej kości promieniowej z linią równoległą do osi, wychodzącą z punktu 1. Odcinek pomiarowy musi być równoległy do osi; punkt 2 nie musi leżeć na kości.
6. Wynik pojawi się automatycznie w polu „Wysokość promieniowa".

Materiał uzupełniający (głębsza analiza): measurement-guide.png · pomiary-dalszej-nasady.png

Część A, RL: wysokość promieniowa to odległość między liniami 2 i 3, mierzona równolegle do osi 1. Nie mierz skośnego odcinka łączącego dwa brzegi kości.

Kąt nachylenia promieniowego (Radial Inclination)

Kąt między linią prostopadłą do osi długiej kości promieniowej a linią łączącą koniec wyrostka rylcowatego kości promieniowej z łokciowym brzegiem powierzchni stawowej. Mierzony na projekcji AP. Fizjologicznie wynosi około 22–23°.

Jak mierzyć w aplikacji:

1. Upewnij się, że wybrana jest projekcja AP.
2. Użyj „Oś + linie ⊥”, aby narysować oś kości i linię prostopadłą (por. schemat A).
3. Kliknij „Nachyl. promieniowe" w panelu po lewej stronie obrazu.
4. Zaznacz linia 1 (2 kliknięcia) — linia prostopadła do osi długiej kości promieniowej, przebiegająca przez łokciowy brzeg powierzchni stawowej.
5. Zaznacz linia 2 (2 kliknięcia) — linia łącząca łokciowy brzeg powierzchni stawowej z czubkiem wyrostka rylcowatego.
6. Kąt między liniami zostanie obliczony automatycznie.

Materiał uzupełniający (głębsza analiza): measurement-guide.png · pomiary-dalszej-nasady.png

Część A, RA: nachylenie promieniowe to kąt między linią 4 a linią prostopadłą do osi 1. RL oznacza wysokość promieniową; UV — wariancję łokciową, czyli inny parametr.

Kąt nachylenia dłoniowego (Volar Tilt)

Kąt między linią prostopadłą do osi długiej kości promieniowej a linią łączącą grzbietowy i dłoniowy brzeg powierzchni stawowej. Mierzony na projekcji bocznej (BOK). Fizjologicznie nachylenie jest w kierunku dłoniowym (ok. 11°). Wartości ujemne oznaczają nachylenie grzbietowe (dorsal tilt).

Jak mierzyć w aplikacji:

1. Upewnij się, że wybrana jest projekcja BOK.
2. Użyj „Oś + linie ⊥”, aby narysować oś kości i linię prostopadłą (por. schemat B).
3. Kliknij „Nachyl. dłoniowe" w panelu po lewej stronie obrazu.
4. Zaznacz linia 1 (2 kliknięcia) — linia prostopadła do osi długiej kości promieniowej.
5. Zaznacz linia 2 (2 kliknięcia) — linia łącząca grzbietowy brzeg z dłoniowym brzegiem powierzchni stawowej.
6. Kąt zostanie obliczony automatycznie.

Materiał uzupełniający (głębsza analiza): measurement-guide.png · pomiary-dalszej-nasady.png

Część B, PT: nachylenie dłoniowe to kąt między linią 3 a linią 2, prostopadłą do osi trzonu 1.

Uskok powierzchni stawowej (Articular Step-off)

Maksymalna różnica wysokości między sąsiednimi fragmentami powierzchni stawowej, mierzona prostopadle do tej powierzchni. Istotny klinicznie przy złamaniach śródstawowych (typ B i C wg AO). Mierzony zarówno na projekcji AP jak i BOK.

Materiał uzupełniający (głębsza analiza): poprzedni schemat uskoku · pomiary-dalszej-nasady.png

Jak oceniać w aplikacji:

1. W polu „Uskok — czy można określić?” wybierz Tak albo Nie.
2. Jeśli kontur powierzchni stawowej jest niewiarygodny — wybierz Nie (niemożliwe do wiarygodnego pomiaru). Pomiar nie jest wtedy wymagany.
3. Jeśli wybierzesz Tak — kliknij „Uskok stawowy” w panelu po lewej stronie obrazu.
4. Kliknij punkt 1 — poziom powierzchni stawowej pierwszego fragmentu.
5. Kliknij punkt 2 — poziom powierzchni stawowej sąsiedniego fragmentu (prostopadle do powierzchni).
6. Wynik pojawi się automatycznie w mm.

Część C: step oznacza uskok, gap — szczelinę. Rycina przedstawia metodę względem osi trzonu: uskok mierzy się między liniami prostopadłymi do osi, w kierunku równoległym do niej. Nie jest to zawsze ten sam kierunek co prostopadła do miejscowej powierzchni stawowej opisana wyżej. Nie należy mieszać tych metod w jednym protokole.

Kryteria niestabilności wg Lafontaine'a

Pięć cech predysponujących do wtórnego przemieszczenia złamania dalszej nasady kości promieniowej po nastawieniu. Każda cecha = 1 punkt. Wynik ≥ 3 wskazuje na wysokie ryzyko niestabilności.

• Wiek > 60 lat
  Ustawiany automatycznie z bezpiecznych metadanych SQL. Można zmienić ręcznie, jeśli wymaga korekty.
• Kąt grzbietowy > 20°
  Dorsalne przemieszczenie odłamu dystalnego. Oceniać na projekcji bocznej — jeśli volar tilt jest ujemny i > 20° w stronę grzbietową.
• Wieloodłamowość grzbietowa (dorsal comminution)
  Rozdrobnienie okolicy grzbietowej przynasady — oceniać w projekcji bocznej (BOK), nie w AP.
• Złamanie śródstawowe radiokarpalnie
  Linia złamania sięga do powierzchni stawowej stawu nadgarstkowego — typy B i C wg AO.
• Współistniejące złamanie kości łokciowej
  Złamanie wyrostka rylcowatego lub trzonu kości łokciowej.

Klasyfikacja AO złamań dalszej nasady kości promieniowej

Klasyfikacja AO/OTA dzieli złamania dalszej nasady kości promieniowej na trzy typy w zależności od zajęcia powierzchni stawowej.

• Typ A — extra-articular (pozastawowe)
  • A1 — izolowane złamanie kości łokciowej, kość promieniowa bez złamania
  • A2 — złamanie pozastawowe kości promieniowej: proste lub impacted (zaklinowane)
  • A3 — złamanie pozastawowe kości promieniowej: wieloodłamowe
• Typ B — partial articular (częściowo śródstawowe)
  • B1 — złamanie strzałkowe (sagittal split)
  • B2 — złamanie brzegu grzbietowego (dorsal rim / Barton)
  • B3 — złamanie brzegu dłoniowego (volar rim / volar Barton)
• Typ C — complete articular (całkowicie śródstawowe)
  • C1 — prosta powierzchnia stawowa + prosta przynasada
  • C2 — prosta powierzchnia stawowa + wieloodłamowa przynasada
  • C3 — wieloodłamowa powierzchnia stawowa (złamanie wieloodłamowe śródstawowe)